پنیر چیست + طرز تهیه پنیر خانگی

معمولاً این پنیر را به شکل توپی یا گیس بافته در می آورند. همان­گونه که در جدول مشاهده میشود، منابع موجود که دورۀ زمانی قرن سوم تا نهم هجری را شامل میشوند، نام قدیم کره را به صورتهای گوناگون «سیلا» «سیلی»­ ،« شیلا»­ ،«سلا» و«بسیلا» ذکر کردهاند که از این میان نامهای سیلا، سیلی و سلا تلفظهای گوناگون یک اسم با املای مختلف عربی و فارسی است و شیلا نیز آن­چنان که پیش از این گفته شد، تلفظ کره­ای نام سلسلۀ قدیم آن است و این ویژگی به متون اسلامی منتقل شده است. با وجود این، آن چه در اینجا قابل ذکر است این است که با توجه و دقت در محتوای نوشتاری دستۀ دوم متون خطی فارسی میتوان به پرسش اساسی این مقاله که برای نخستین­بار مطرح شده است، پاسخ داد و دلیل نوشتن نام بسیلا در اینگونه منابع بر ما معلوم خواهد شد؛ توضیح این که در این دسته از متون فارسی نام بسیلا فقط بر شبه­جزیرۀ کره و نام سیلا بر تمامی سرزمین کره اطلاق شده است؛ برای مثال، در مجمل التواریخ و القصص در دو جا از نام قدیم کره (بسیلا) یاد شده است. تمامی متون اسلامی تا قرن نهم هجری، در این که سرزمین سیلا ناحیه­ای امن و پرنعمت برای مهاجران بوده است، هم­نظر بوده­­اند و آن چه در متون قرون نخستین اسلامی از کشور سیلا تصویر شده است، تا حدودی به سرزمینی آرمانی شباهت دارد.

سلسله­ای که برای نخستین­بار شبه جزیرۀ کره را متحد ساخته و پادشاهان آن به مدت بیش از هزار سال بر آن ناحیه حکومت کردهاند ( (Ki-baik Lee, Pp.66-88ایرانیان پیش از این نیز نام «چین»6 را که برگرفته از نام یک سلسله است، بر تمامی چین اطلاق کردهاند7 و این سنت در ایران باستان سابقه داشته است. امّا آن­چه در اینجا قابل­توجّه است، ضبط سیلا و بسیلا در برخی نسخه­های خطی است که به دلیل تکرار و تعدّد بهکارگیری آنها در نسخه­های خطی، این پرسش را به ذهن متبادر میسازد که آیا این دو اسم، به دو منطقۀ جغرافیایی اطلاق میشده است یا اگر هردو نام قدیم کره هستند، چرا به دو صورت ضبط شدهاند؟ همان­گونه که مشاهده میشود نویسندۀ مجمل التواریخ و القصص نام بسیلا را برای «جزیره» و نام سیلا را برای «شهر» ثبت کرده است و از توصیف این کتاب میتوان دریافت که هر دو نام بر یک ناحیه اطلاق شده است. این منظومه، داستان فرار فرزندان جمشید به چین و ماچین و پناهنده شدن آنان به پادشاه بسیلا و ازدواج آبتین با فرارنگ، دختر پادشاه کره را روایت می­کند. گویند آنها تیرهای از فرزندان عامورند. تأکید این مقاله بر معرفی نسخه­های نویافته دربارۀ سیلا، دسته­بندی آنها و به ­دست ­دادن اطلاعاتی از این منابع است.

اساس این مقاله بر معرفی نسخه­های خطی جدید از متون تاریخی و جغرافیایی فارسی و عربی استوار شده است و تلاش می­کند تا با تطبیق اطلاعات آنها، موضوع اختلاف ضبط اسامی سیلا و بسیلا را به عنوان مسئله­ای تاریخی بررسی و تحقیق کند. با بررسی و کنکاش در متون دینی و تاریخی ایران پیش از اسلام میتوان دریافت که توصیف و موقعیت جغرافیایی سرزمین سیلا در متون اسلامی با توصیف جغرافیایی و ویژگیهای «کنگ دژ» در متون ایران باستان بسیار شباهت دارد و به­ نظر میرسد که سیلا و کنگ دژ هردو منطبق با کشور کرۀ کنونی باشد. «رینو» (Reinaud)، از نخستین پژوهشگران اروپایی است که در حواشی چاپ کتاب سلسله­التواریخ، سیلا را با کشور کره منطبق دانسته است (p.290 Silsilat al-Tawārikh,). در نمودار زیر تعداد و ظرفیت واحدهای تولید کننده انواع دوغ در کشور به تفکیک استان آمده است . فرهنگ پاپ کره جنوبی نیز در سالهای اخیر در پدیده ای معروف به موج کرهای در خارج از کشور رونق گرفتهاست. از سرزمین کره در متون تاریخی ایرانی و اسلامی با نام سیلا یا بسیلا یاد شده است که برگرفته از نام سیلا (Sillā)­، یکی از مشهورترین سلسله­های تاریخی کره بین سالهای 57 پیش از میلاد تا 935 میلادی است.

جلال متینی در دهۀ هشتاد میلادی با چاپ چند مقاله در مجلۀ ایران­نامه (متینی، کوش و کوش پیلگوش، صص 290 تا 300) با بهره­گیری از نسخۀ خطی کوش­نامه، برای نخستین­بار دریچه­ای نو را بر روی پژوهشگران گشود و پس از آن با چاپ منظومۀ کوش­نامه (متینی، کوش و کوش یا گوش، صص1 تا 14)، سند جدیدی را از مناسبات ایران و کره را معرفی کرد، در واقع، منظومۀ کوش­نامه پیشینۀ مناسبات ایران و کره را به دورۀ اسطوره­ای و پیش از اسلام می­برد و مشخص می­کرد که ریشۀ این روابط بسیار قدیمیتر از دوران اسلامی بوده است و در واقع، این ایرانیان بودهاند که سیلا یا بسیلا را به جهان اسلام معرفی کردهاند؛ چه، به نظر میرسد که داستان کوش­نامه در اصل به زبان پهلوی نوشته شده2 و در اواخر قرن پنجم و یا اوایل قرن ششم هجری 3،­ روایتی از این داستان به دست حکیم ایرانشان بن ابی الخیر رسیده و آن را به شعر فارسی درآورده است4. قابل ذکر است که بخش نخست واژۀ کنگ­دژ و یا گنگ­دژ میتواند همان واژۀ «گنج» در فارسی میانه باشد و به این ترتیب کنگ­دژ به معنای «گنج­دژ» و یا «قلعۀ گنج» بوده است و به احتمال زیاد ترجمۀ فارسی نام پایتخت سلسلۀ سیلا، یعنی «کِم سِئونگ» (Keum-Seong) و یا «گیونگجو» (Gyeong-ju) باشد که در زبان کره­ای به معنای «دژ طلا» است.

دیدگاهتان را بنویسید